Być ojcem...

  • Być ojcem, to umożliwić dziecku określenie swojej płci i roli w życiu, co decyduje później o możliwości szczęśliwego małżeństwa, albo życia samotnego.

  • Być ojcem, to także stawiać wymagania, podprowadzać pod zadania coraz trudniejsze, ale jednocześnie umożliwić ich realizacje przez stałą życzliwą bliskość. To bliskość ojca daje odwagę do podejmowania prób coraz trudniejszych.

  • Być ojcem to od początku umieszczać dziecko we właściwym kontekście społecznym, stawiającym większe wymagania niż kontakt z jedną tylko kochającą osobą.

  • Bycie ojcem nie może polegać na wydawaniu poleceń i krzyku. Żeby spełnić tę role, trzeba samemu być dojrzałym i posiadać autorytet dzięki własnej wartości.

Równocześnie ojciec jest przez to dzieciom bliższy i właśnie ta bliskość stanowi ułatwienie w usamodzielnieniu się, aż wreszcie "opuści człowiek ojca i matkę". Wtedy podstawowa rola ojca - wychowawcy - się kończy, lecz nie przestaje on być ojcem. To, jak funkcjonuje ojciec po opuszczeniu domu rodzinnego przez dzieci, ma wielki wpływ, na jego wiarygodność i trwałość idei przekazanych dzieciom.